Niewydolność limfatyczna

Obrzęk chłonny  (lymphoedema) definiowany jest jako gromadzenie się nadmiaru bogatobiałkowego płynu w przestrzeni śródmiąższowej. Dotyczy najczęściej kończyn dolnych i górnych.
Długotrwały obrzęk limfatyczny pogarsza sprawność psychofizyczną chorego, może prowadzić do wielu powikłań, np. do zapalenia tkanki łącznej, róży. Nie leczony obrzęk może być przyczyną powstania rzadkiego rodzaju nowotworu - mięsaka naczyń chłonnych (lymphangiosarcoma)

Podział ze względu na etiologię:

• obrzęk pierwotny - spowodowany wadami rozwojowymi układu chłonnego
1. Wrodzony - występuje od urodzenia. Spowodowany jest zaburzeniami struktury i funkcji naczyń chłonnych na tle genetycznym
2. Przedwczesny - pojawia się w okresie dojrzewania. Najczęściej wywołany jest infekcją, urazem lub szybkim wzrostem ciała, powodującym niedorozwój dróg chłonnych.
3. Późny - ujawnia się z tych samych powodów, co obrzęk przedwczesny. Może byc również wyzwalany ciążą po 30 roku życia.
• obrzęk wtórny - powstaje po uszkodzeniu układu chłonnego przez czynniki zewnętrzne
1. Spowodowany zamknięciem naczyń limfatycznych przez czynniki:
   • zewnętrzne, np. ucisk przez guz
   • wewnętrzne, np. infekcje bakteryjne - paciorkowce
   • pasożytnicze - filaria
2. Spowodowany uszkodzeniem dróg i węzłów chłonnych w następstwie:
   • urazu: złamania, zwichnięcia
   • chirurgicznego usunięcia węzłów chłonnych
   • radioterapii
   • braku funkcji kończyny (porażenie, niedowład, długotrwałe unieruchomienie)

• wysoka echogeniczność szerokiej, pogrubiałej tkanki podskórnej
• linijne strefy wysokiej echogeniczności (zwłóknienia przy pniach chłonnych)
• widoczne odcinkowe poszerzenia drobnych naczyń bez uchwytnego przepływu (cienka ściana)
• może być widoczna wyraźna, hiperechogeniczna ściana drobnych naczyń żylnych
• zwykle brak cech niewydolności żylnej - brak obrzęku przestrzeni międzypowięziowych i mięśni, prawidłowy obraz zatok mięśniowych