Przewlekła niewydolność żylna (PNŻ) to choroba, która może objawiać się w postaci zmęczenia nóg, bólów i obrzęków kończyn, ale także pod postacią "pajączków żylnych", żylaków, zmian skórnych czy owrzodzeń podudzi. PNŻ ze względu na dużą częstość występowania (ponad 42% populacji w Polsce) została uznana za chorobę społeczną. Pomimo szerokiego rozpowszechnienia i czasem znacznego pogorszenia jakości życia chorego, choroba ta traktowana jest nadal w naszym kraju nierzadko z przymrużeniem oka. Operacje żylaków kończyn dolnych uważane są przez wielu lekarzy za niepotrzebne, a wśród pacjentów powtarzana jest opinia, że żylaków nie warto operować, bo i tak "wrócą".
Dlaczego tak się dzieje?

Próbą wyjaśnienia sytuacji niech będzie fakt, że kształcony dzisiaj lekarz o chorobach żył uczy się w czasie 6-letnich studiów zaledwie kilka godzin. Operacje żylaków wykonywane są często przez najmłodszych lekarzy, nie mających ugruntowanej wiedzy na temat hemodynamiki choroby i sposobów odpowiedniego operowania. Zdarza się, że operacje nie są poprzedzone dokładną diagnostyką - nie szuka się miejsca, gdzie zaczyna się choroba. W Polsce w odróżnieniu od innych krajów Europy nie ma wyodrębnionej specjalności zajmującej się chorobami żył - tzw. flebologii. Nie ma także stabilnego systemu zdrowotnego, który obejmuje długoterminową opieką chorych z PNŻ. Wszystkie te czynniki powodują, że w naszym kraju częściej obserwuje się powikłania przewlekłej niewydolności żylnej, jak np. owrzodzenia podudzi czy stany zakrzepowo-zatorowe. Częstsze są także nawroty żylaków po leczeniu operacyjnym.

Jak definiować przewlekłą niewydolność żylną kończyn dolnych?

• PNŻ wg Z. Mackiewicza, to utrwalone zaburzenie odpływu krwi żylnej z kończyn.
  
  
• Definicja J. Portera i Ad Hoc Committee (J. Vasc. Surg., 1995) określa PNŻ jako wrodzone lub nabyte, nieprawidłowe funkcjonowanie układu żylnego, związane z niewydolnością zastawek żylnych, z lub bez towarzyszących zaburzeń odpływu krwi żylnej, które może dotyczyć układu żył powierzchownych lub głębokich.