(obliteracja, "nastrzykiwanie") to metoda polegająca na podaniu do światła niewydolnej żyły substancji drażniącej celem wywołania odczynu zapalnego ściany naczynia, a następnie powolnego włóknienia i zarośnięcia naczynia. Skleroterapia jest metodą leczenia żylaków stosowaną już od roku 1930. Rozwój skleroterapii w ostatnich latach spowodowany jest stosowaniem nietoksycznych substancji obliterujących, dokładniejszą diagnostyką z wizualizacją niewydolnych naczyń (podawanie leku do żyły pod kontrolą USG, tzw. echoskleroterapia) oraz lepszymi metodami przeprowadzania samego zabiegu (np. zabieg z użyciem tzw. pianki sklerosantu - lepsze i dłuższe przyleganie leku do ściany żyły). Tak jak każda technika lecznicza, skleroterapia daje najlepsze efekty, gdy jest wykonywana przez doświadczonego lekarza, mającego odpowiednią wiedzę na temat istoty PNŻ. Leczenie teleangiektazji, venulektazji i żył siatkowatych jest podejmowane najczęściej ze względów kosmetycznych, chociaż wielu chorych po zabiegu skleroterapii może być zaskoczonych zmniejszeniem dolegliwości bólowych związanych z teleangiektazjami.

Wybór środka do skleroterapii zależy od średnicy i wielkości żyły, ale także od preferencji osoby wykonującej zabieg. Obecnie najczęściej stosowane preparaty do skleroterapii to "Fibrovein" i "Polidokanol"- ich podanie nie wywołuje bólu. W leczeniu stosuje się odpowiednio rozcieńczone fabrycznie leki.

• Po wstrzyknięciu leku żyła obkurcza się, podrażniona ściana żyły włóknieje, ustaje przepływ krwi i w czasie kilku dni do kilku tygodni żyła przestaje być widoczna.
  
  
• Po zabiegu pacjentka wraca do domu, do swoich codziennych czynności. Jedynym ograniczeniem jest zakaz przegrzewania nóg (gorące kąpiele, sauna, nasłonecznienie, solarium). Pacjentka zostaje poinformowana co do dalszego postępowania pozabiegowego (odpoczywanie z nogami uniesionymi, aby zapewnić lepszy odpływ żylny, masaże okolic ostrzykiwanych, noszenie pończoch przeciwżylakowych lub bandaży kompresyjnych, stosowanie preparatów zewnętrznych poprawiających napięcie drobnych naczyń - wyciągi z ogórecznika lekarskiego, kasztanowiec, miłorząb japoński).
  
  
• Po zabiegu w okolicy obliterowanych żyłek powstają nieznaczne zaczerwienienia i obrzęki, ustępujące po kilku minutach lub godzinach. Występujące w miejscu zamykanych naczyń przebarwienia wraz z upływem czasu znikają zupełnie. Skleroterapia to zabieg wymagający współpracy pacjentki z lekarzem.

Odmianą skleroterapii jest tzw. mikroskleroterapia. Przy użyciu tej metody zamyka się głównie bardzo drobne żyłki, tzw. teleangiektazje - które są oporne na inne metody leczenia. Zabieg przeprowadza się przy użyciu okularów powiększających i bardzo cienkich, delikatnych igiełek.

Od kilku miesięcy coraz wiekszym zainteresowaniem pacjentów cieszy się tzw. skleroterapia piankowa Tessariego (ang. foam sclerotherapy) Jest to metoda polegajaca na wstrzyknięciu do żylaka leku w postaci specjalnie spreparowanej pianki. Taka postać leku powoduje, że nie rozpływa się on w żyle i zakleja tylko wybrane żylaki. Metodą tą można leczyć nawet duże żylaki, co pozwala często uniknąć zabiegu chirurgicznego.

Zarówno skleroterapia jak i mikroskleroterapia, jako bezpieczne i skuteczne metody leczenia, znajdują coraz większą popularność i są stosowane w leczeniu tysięcy pacjentów na całym świecie. Kobiety dbające o estetyczny wygląd nóg poddają się takim zabiegom co kilka lat (w miarę rozwoju przewlekłej niewydolności żylnej), nie dopuszczając do tworzenia się dużych obszarów brzydko wyglądających poszerzeń żylnych. Następujące w kolejnych latach dostrzyknięcia są krótkie i zdecydowanie mniej kłopotliwe.